برنامه ریزی وکالتی (Advocacy planning)
برنامهریزی وکالتی، رویکردی در برنامهریزی شهری و منطقهای است که به نمایندگی از گروهها و جوامع کمقدرت و حاشیهنشین جامعه تلاش میکند تا نیازها و خواستههای آنها در فرآیندهای تصمیمگیری شهری و منطقهای مد نظر قرار گیرد.
این رویکرد برای ایجاد تعادل و عدالت در توزیع منابع و خدمات شهری بسیار مؤثر است.
تعریف برنامهریزی وکالتی
برنامهریزی وکالتی به عنوان یک ابزار برنامهریزی شهری و منطقهای، به دنبال نمایندگی و حمایت از گروههای ضعیفتر و کمقدرت در جامعه است. این رویکرد با هدف افزایش عدالت اجتماعی و توزیع عادلانه منابع و خدمات در شهرها و مناطق مختلف استفاده میشود.
اهداف برنامهریزی وکالتی
- نمایندگی و حمایت از گروههای ضعیفتر: برنامهریزی وکالتی به نمایندگی از جوامع حاشیهنشین، فقیر و گروههای کمقدرت تلاش میکند تا نیازها و خواستههای آنها در فرآیندهای تصمیمگیری شهری مورد توجه قرار گیرد.
- افزایش عدالت اجتماعی: این رویکرد به دنبال توزیع عادلانه منابع و خدمات شهری بین تمامی گروههای جامعه است.
- افزایش شفافیت و پاسخگویی: برنامهریزی وکالتی به افزایش شفافیت در فرآیندهای تصمیمگیری و افزایش پاسخگویی مسئولان در مقابل نیازها و خواستههای گروههای ضعیفتر کمک میکند.
مثالهای برنامهریزی وکالتی در ایران
1. پروژههای بهسازی محلههای حاشیهنشین تهران:
در برخی مناطق حاشیهنشین تهران، برنامهریزی وکالتی به کمک نهادهای مدنی و گروههای محلی، بهبود شرایط زندگی ساکنان این محلهها را هدف قرار داده است. این پروژهها شامل ارائه خدمات پایه مانند بهبود زیرساختها، افزایش دسترسی به خدمات بهداشتی و آموزشی و ارتقاء فضای سبز میشود.
– نتیجه: این پروژهها باعث بهبود کیفیت زندگی ساکنان و افزایش رضایت عمومی در این مناطق شدهاند.
2. برنامهریزی وکالتی در بافتهای فرسوده شهری:
در برخی شهرهای ایران، نهادهای دولتی و غیردولتی با همکاری هم، پروژههای برنامهریزی وکالتی را برای بهسازی و نوسازی بافتهای فرسوده اجرا میکنند. در این پروژهها، نیازها و خواستههای ساکنان این بافتها مورد بررسی قرار گرفته و برنامههایی برای بهبود شرایط زندگی آنها تدوین میشود.
-نتیجه: این پروژهها به نوسازی زیرساختها، افزایش دسترسی به خدمات و ارتقاء کیفیت زندگی ساکنان کمک کرده است.
مثالهای برنامهریزی وکالتی در جهان
1. پروژههای بهسازی محلههای فقیرنشین در نیویورک، ایالات متحده:
در نیویورک، پروژههای برنامهریزی وکالتی برای بهبود شرایط زندگی ساکنان محلههای فقیرنشین و حاشیهنشین اجرا شده است. این پروژهها شامل ارائه خدمات بهداشتی، آموزشی و اجتماعی به این محلهها میشود.
– نتیجه: این پروژهها باعث افزایش کیفیت زندگی ساکنان و ارتقاء شرایط اجتماعی و اقتصادی آنها شده است.
2. برنامهریزی وکالتی در دهلی، هند:
در دهلی، پروژههای برنامهریزی وکالتی برای بهبود شرایط زندگی ساکنان محلههای حاشیهنشین اجرا شده است. این پروژهها شامل بهبود زیرساختها، ارائه خدمات بهداشتی و آموزشی و ارتقاء فضای سبز میشود.
– نتیجه: این پروژهها به بهبود شرایط زندگی ساکنان و افزایش رضایت عمومی کمک کرده است.
نتیجهگیری
برنامهریزی وکالتی به عنوان یک رویکرد مؤثر در برنامهریزی شهری و منطقهای، به افزایش عدالت اجتماعی، شفافیت و پاسخگویی در توزیع منابع و خدمات کمک میکند.
این رویکرد با نمایندگی و حمایت از گروههای ضعیفتر و حاشیهنشین جامعه، به بهبود کیفیت زندگی آنها و افزایش رضایت عمومی منجر میشود.